Vlaanderens mooiste passeert in de Oudenbergstad!

0
298
Een mooi verzicht vanaf de Oudenberg in Geraardsbergen.

Heel de heilige week al, dat is de week die voor de datum ligt dat de Ronde van Vlaanderen wordt gereden, lopen en fietsen er in Geraardsbergen wielertoeristen, wielerliefhebbers en persmensen rond. Op vrijdag 5 april ontmoette ik in onze stad Spanjaarden, Italianen, Fransen, Engelsen, Ieren, Denen, Duitsers, Tsjechen en zelfs Australiërs. Ze kennen allemaal de ‘Muur’ maar spreken deze kuitenbijter in hun taal heel anders uit.

Ik was er, met mijn automatische Nikon camera in hand, ook aanwezig op vrijdagvoormiddag 5 april. Wanneer ik al die anderen zag met hun professioneel fotomateriaal werd ik zelfs beschaamd en begon aan mezelf te twijfelen; ik vroeg me af of het wel de moeite zou lonen om enige foto’s te nemen over het Ronde van Vlaanderen-traject in Geraardsbergen.

Doch eens op de Oudenberg, waar de aprilhemel wonderen verrichtte, en zowel de merels als de tuinfluiters en de zwartkoppen floten veranderde ik van mening. Ik nam beelden van de Muur, de kapel en zelfs van de muurkasseien! Als vanzelfsprekend ook van de renners die van de Muur aan het proeven waren om na te gaan of de kost niet te zwaar op de maag zou liggen.

Ik ontmoette er ook de Sky-ploeg samen met hun ploegbaas Servais Knaven, de man die in 2001 Parijs-Roubaix won en nu 48 jaar jong is. Ik schrijf jong want Servais ziet er erg ‘up-to-date’ uit! Ook van opvattingen en qua humor is het ‘een man van de wereld’. Ik durfde hem en ook aan zijn renners vragen wat ze van de helling Muur vonden. ‘Hij ligt nu vooraan in de wedstrijd en is tegenover vroeger nu maar een voorgerechtje, voortaan ligt de hoofdschotel rond Oudenaarde’, antwoordde Servais me. ‘Of misschien wel, zoals veel wielerliefhebbers beweren een mislukte “Pièce Montée” ’, antwoordde ik hen schalks. Waarna ik van hen enige, met een glimlacht op het aangezicht, waarderende aanblikken mocht ontvangen.

Karel De Pelsemaeker

De Ronde van Vlaanderen

Is als moeders beste hutsepot
met allerlei legumen, met spek
en bonen, goeie benen
en vlezige ribben!

Wie de meeste bonen
schept en het merg uit
de pijpen haalt, wordt
met een beker gelauwerd!

KDP.

Fredje

Met het Petje van
Mercier- BP- Hutchinson,
zo hing hij bij ons onder de radio.
Nadat hij in 1956 Milaan San Remo won.

We luisterden toen nog naar de radio
die gedurig aan ‘de koers’ uitzond.
“En de renners moeten nu nog 35km rijden!”
En toen zong Bobbejaan Schoepen,
‘Ik zie zo gère mijn duivenkot.’

Tijdens de Ronde van Vlaanderen ’57
supporterden mijn oudere broer en ik
in Geraardsbergen aan de Oude Steenweg:
“Alé De Bruyne, alé Fredje, gaas geven ee”
riep iedereen deze snellocomotief toe.

En Fredje wist van gas geven, want hij won
dit keer, en drie keer de Doyenne, ook nog
drie etappen in de Tour, en nog veel meer!…
Maar als de kasten volstonden met bekers,
werd Fred een collega van de radiosprekers.

Daarna kwam Fred als koersreporter op tv,
ik herinner mij zijn polo a la Dana Paola,’
(in feite een Lacoste.)
Al was toen nog alles in witzwart,
– Fred De Bruyne
duidde de koersen weelderig in kleur! –

KDP

Servain Knaven
Een mooi verzicht vanaf de Oudenberg in Geraardsbergen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here