Verkiezingskroniek: “Ik ben voor de goeie gaan stemmen!”

1
343

 

Onder een blauwe hemel schitteren veel andere kleuren

Onder een mooi gekleurde hemel en buitengewone oktobertemperaturen, ben ik op de ochtend van 14 oktober 2018 mijn kiesplicht gaan vervullen. Onze gemeente, Goeferdinge, kon gaan stemmen in Geraardsbergen aan de Astridlaan in de gebouwen van het Atheneum.

Vera, mijn eega, en ik mochten in bureau 12 gaan bolletjes roodkleuren. We zijn te voet en beiden apart gegaan, ik na 8 uur en Vera rond 9u 30.

Om naar de kiesbureau ’s te stappen moest we ongeveer 2.5 km afleggen. Onderweg ben ik nog eens met alle partijen waar we konden voor kiezen geconfronteerd geweest, behalve met ‘Groen!’, dat kleur ben ik nergens tegengekomen. Ik ben me terwijl ook gaan realiseren dat er, de laatste 6 weken, van deze partij niets in de brievenbus was gevallen.

Nadat ik mijn kiesplicht had vervuld, dacht ik aan die ‘aller eerste keer’ dat ik mocht gaan kiezen; dat was in 1970. Onze gemeente Overboelare werd toen al gefusioneerd met Geraardsbergen samen met Goeferdinge, Nederboelare en Onkerzele . Zarlardinge werd toen nog niet bij Geraardsbergen geannexeerd! Bij de provincie dachten ze toen nog dat deze gemeente samen met Everbeek-Beneden en Everbeek-Boven eerder bij Brakel hoorde. Everbeek werd pas in 1964 aan de provincie Oost-Vlaanderen geannexeerd, voordien behoorde deze Vlaamssprekende gemeenschap bij Henegouwen.

het was buitengewoon warm deze morgen

 

Wanneer ik in 1970 samen met mijn ouders naar de stembussen trok was dat in de Gemeente School van Overboelare. Daar waren er cafeetjes genoeg, om na voor de goeie gedaan te hebben, een pint te gaan drinken. ( Dit jaar, aan de Astridlaan, was de Aldi die rechtover de kieslokalen ligt, gesloten: ( ‘Ze hadden hier toch café kunnen houden vandaag’, overpeinsde ik.)

Ik weet ook nog veel over de verkiezingen, over deze van 1958 bijvoorbeeld, toen kwam er iemand van ons gehucht Schillebeek ‘OP’ voor de verkiezingen, zoals we dat zegden. Er werd ook een caravaan gevormd met auto’s met luidsprekers erop , en er werden ballonnen uitgedeeld, mooie, groene met CVP erop en blauwe met PVV, en rode met: ‘Stem socialist’, erop. Wij die juist aan de taalgrens woonden genoten van caravans en ballonnetjes in beide landstalen want soms wisten die gasten ook niet waar de grens juist lag.

In 1964, ik was toen reeds een tiener, maakte de PVV, de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang, wel grote indruk op me. De blauwe caravaan deelde toen blauwe sponsen uit met de slogan ‘De PVV wrijft er de spons over!’ erop gedrukt. Uit de luidsprekers van de blauwe auto’s weerklonk ook het liedje ‘We gotta stop, denk er eens over…’ een nummertje van de toen jonge zangeres Liliane. Of dat nu toeval was of niet, ik denk van wel, maar Liliane, later in Frankrijk tot Liliane Saint-Pierre herdoopt, was, en is nog steeds, van Diest en Diest had in de 1960-jaren iets met de jonge PVV-partij:

In 1961 werd Omer Vanaudenhove, toen burgemeester van Diest, aangesteld als voorzitter van de partij van de Liberalen. Na jaren van verkiezingsachteruitgang besloot Vanaudenhove de partij om te vormen tot een nieuwe partij, ‘de ‘PVV en PLP in Wallonië’. Aan de basisgedachten van de liberale partij werd niet geraakt, maar de partij kreeg een verjongingskuur: ze werd opengesteld voor gelovigen door enkele katholieken op verkiesbare plaatsen van de liberale lijsten te zetten. Deze charge werkte zeer goed, want bij de parlementaire verkiezingen in 1965 behaalde de partij een overwinning met bijna 22 % van de stemmen. Hierdoor trad de PVV-PLP in 1966 toe in de Regering met Paul Vanden Boeynants als premier. Hij bleef dat van maart 1966 tot juli 1968. Doch besloot Omer Vanaudenhove partijvoorzitter te blijven waardoor de Gentenaar Willy De Clercq, in deze regering, vicepremier werd.

In 1976 dan mochten we gaan stemmen voor Geraardsbergen met de 15 deelgemeenten, of voor 16 gemeenten. Deze fusie werd door mandatarissen van de CVP bedacht, bijna al deze gemeenten hadden een CVP-burgemeester en de geachte was: we vormen een grote CVP-gemeenschap. De eerste burgemeester van Groot Geraardsbergen werd meteen Mevrouw Agnes Allebosch-De Munter, ze behoorde tot de CVP-ploeg en bleef gedurende 18 jaar de “ Burgemeesterasse va’ Giesbaargen”. In 1995 werd Freddy De Chou haar opvolger, hij was een socialistische burgemeester. In 2000 was het Guido De Padt, met zijn VLD-ploeg, die de sjerp mocht dragen en in 2006 werd het terug Freddy De Chou. In het laatste jaar van zijn burgemeestersmandaat gaf hij zijn sjerp door aan Guido De Padt. Of Groot Geraardsbergen ‘steeds Guido’ blijft verkiezen zullen we nu weldra weten!

In elk geval zijn vader Maurice De Padt, droeg in de Gemeente Viane 3 keer de burgemeesterssjerp zijn zoon Guido al twee keer. Wat uitmaakt dat de ‘De Padts’ in Groot Geraardsbergen legendarisch zijn in het dragen van de burgemeesterssjerp!

Karel De Pelsemaker, 14.10.2018, “even na de noen”.

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here