In Vloesberg kunt u nu kastanjes rapen!

0
266


E-column uit Goeferdinge

Ik was op zaterdagmorgen, 6 oktober ’18, gaan rondslenteren in Flobecq, of voor wie de naam, van deze mooie Henegouwse gemeente, in het Vlaams wil, in Vloesberg al d’ Hoppe.

Hij schrijft wel dikwijls over dit dorp hoor ik u, beste De Beiaard online lezer, al hardop denken. En gelijk heeft u, als sinds kindsbeen is d’ Hoppe een plaats van ontspanning voor mij.

Vloesberg was ook een van m’n eerste schoolreisbestemmingen waar ik mocht aan deelnemen. Het was ook één van de oorden waar ik, op zondag namiddag, als tiener met de fiets naartoe trok, om te gaan dansen. Er waren daar rond 16u al optredens van o.a. Marino Falco en Rudy Noël, herinner ik me.

In Vloesberg konden we eveneens gaan rolschaatsen! Daar bestond in de jaren 1960 een grote zaal waar je rolschaatsen kon huren en er dan op de piste mee kon rolschaatsen.

Je kon de rolapparaten huren voor 20, 40 of 60 minuten. Wanneer je jou bestelling had gedaan dan kreeg je een kaartje waarop de tijd was vermeld en ze gaven er je ook een echte mechanische wekker bij waarop de tijd was ingesteld en die op de ingestelde tijd dan afliep. Nu was ik echter niet naar d’ Hoppe getrokken om te rolschaatsen of te dansen, maar wel om eens volop van de bossen en de prachtige herfstlandschappen te genieten.

Wat me bij mijn aankomst in het centrum van d’ Hoppe meteen opviel waren de volgeladen tamme kastanjebomen. De bruinrijpe kastanjes barsten uit hun stekelige bolsters! Er lagen er ook al veel op de grond, wat me meteen tot oprapen aanzette!

Ook als kind gingen wij na schooltijd op de Buizemont aan het Sanatorium en aan de Zavelstraat, nabij de Parochiebosdreef, kastanjes rapen. De meeste werden dan, na het avondeten, op de Leuvense stoof gepoft! Maar rauw of vers eet ik nog steeds graag enige kastanjes. De smaak van een verse kastanje, laat me steeds aan de smaak denken die ik heb bij de afdronk van een verse, van het vat getapte, Ierse Guinness. Ja, ik vertoef nogal eens in Ierland, maar ook in Gent of in Brussel in een Ierse Pub. waar ik me dat biertje dan dat heerlijk laat tappen, met in het bruinachtige schuim de vorm van het Ierse klaverblad: ‘The Shamrock leave’, het groene symbool van het aangename Guinness-drinken eiland.

Doch, beste lezer, wil ik het nu nog even hebben over Vloesberg en vooral over de kastanjes: de herkomstig van de kastanjeboom ligt in het Middellandse Zeegebied, vanaf daar werd deze voedzaam rijke vruchtenboom (notenboom) door de Romeinen in ons land verspreid. De Romeinen brachten hem naar hier mee voor zijn heerlijke vruchten, waar ze ook meel konden mee malen om er brood en dessertkoeken mee te bereiden. In het Middellandse Zeegebied gebeurt dit trouwens nu nog, vooral in het zuiden van Italië, in Sicilië en bovenal op het Eiland Corsica.

De tamme kastanje heeft een opmerkelijke dikke stam. Een breed uitstaande, onregelmatige tot koepelvormige kroon met zware takken onderaan. De bovenste takken zijn gedraaid. In bossen staan ze meestal als ondergroei en in struikachtige vorm.

De vruchten worden het best beschreven als leerachtige, glanzend bruine nootjes. Meestal zitten er drie bijeen in een geelbruine, gestekelde vrij grote vruchtbeker (de cupola) of het bolster. Deze openen zich met vier kleppen. De stekels zijn een soort afweerwapen tegen de voortijdige aanval door vogels, eekhoorns en zelfs ratten.

Meerstammigheid is bij oudere bomen ook een bekend verschijnsel, een tamme kastanjeboom kan tot vijfhonderd jaar oud worden. Ze worden zelden zevenhonderd jaar. De leeftijd van een kastanjeboom, wordt in onze contreien vaak tot honderd en honderdvijftig jaar beperkt omwille van houtgebreken. Hier bij ons, in Midden Europa, dient een kastanjelaar op een vruchtbare, open, frisse, zandige en vooral vochtige ( geen natte ) bodem te staan. De tamme kastanje is niet geschikt voor droge gronden, zware kleigronden en kalkrijke bodems. Kastanjebomen zijn gevoelige bomen voor voorjaarsvorst (vooral jonge), droogte en voor wildvraat, zoals van konijnen en hazen. Oude bomen zijn ook gevoelig voor inwendige verrotting.

In Vloesberg hebben ze echter een goed huisvestingsgebied gevonden. Ze stralen er van gezondheid en gooien er hun nakomelingen ten grabbel!

Trekt u, beste lezer, een dezer dagen, ook eens naar d’ Hoppe? Neem dan alvast een kabas mee waar u uw kastanjes kunt in deponeren want ze zijn er talrijk! Nadien kunt u, in de zonneschijn van oktober, nog gauw uw barbecue aansteken, dit om eens gezellig wat kastanjes te poffen. Laat ze u smaken!

Karel De Pelsemaeker [email protected]

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here